Kütüphane çalışma saatleri: Pazartesi-Perşembe 10:00 – 19:00, Cuma 9:00 – 13:00

Bursiyerler

/Bursiyerler
Bursiyerler 2019-01-09T16:38:18+00:00

Bursiyerler

Polina Ivanova (Harvard University, Department of History)
Ortaçağ Anadolu’sunda Göç, Yerleşim ve Kültürel Peyzajın Değişimi

Polina Ivanova Harvard Üniversitesi Tarih Bölümü’nde 11.–14. yüzyıllar arasında Anadolu’da göç tarihi, yerleşim ve kültürel peyzajın yeniden şekillendirilmesini çalıştığı doktorasına devam etmektedir. Doktora tezinde Paulina Ivanova İç Pontus bölgesine odaklanmakta ve ortaçağ Anadolusu’nun kültürel değişim süreçlerini yerel ölçekte gözlemlemektedir. Erken 11. yüzyılda İç Pontus bölgesi kesinlikle Bizans dünyasının bir parçası olarak tanımlanırken, aynı coğrafi alanı, takip eden iki yüzyıl içerisinde birçok farklı şekilde yorumlanabilir. Hangi tarihi kaynakların kullanıldığına bağlı olarak, bu bölge büyük İran’ın batı ucu, batı Ermenistan’ın bir uzantısı, Danışmendliler Beyliği’nin, Anadolu Selçukluları’nın veya İlhanlı İmparatorluğu’nun bir parçası olarak, ve dahası Turkmenlerin vatanı, Babai isyanlarının beşiği, ve sonradan Anadolu Aleviliği haline gelecek hareketin doğduğu topraklar olarak tanımlanabilir.

Ortaçağ Anadolusu’nun sakinleri farklı ifade şekilleri kullanmaktaydı: farklı anadiller ve görsel ifade biçimleri, iktidar dili ve kutsalın ifade bulduğu şekiller. Farklı yerel gruplar aynı coğrafi alanda ikamet etseler de mekanları farklı düşünüp hayal etmektelerdi. Paulina Ivanova’nın doktora tezi, Ortaçağda İç Pontus bölgesinin sakinlerinin bu bölgeyle ilgili çelişen ve aynı zamanda da birbirini tamamlayan algılarının nasıl oluştuğunu ve oluşturulduğunu, doğal coğrafi çevre, yapıların inşası, kamusal ve ortak kültürel hafızanın özellikle yerlere ve mekanlara verilen isimler gibi yollarla nasıl oluşturulduğunu araştırmakta ve karşılaştırmaktadır. Orient Institut İstanbul’daki bursiyerlik döneminde Paulina Ivanova doktora tezinin İç Pontus bölgesinin İran dünyasının bir sınırı haline gelişini incelediği bölümü üzerinde yoğunlaşacaktır.

Şafak Kılıçtepe (Indiana University, Bloomington)
Üreme Teknolojileri, Pronatalism ve Etnisite: Türkiye’de Konumlandırılmış Üremenin Etnografisi

Şafak Kılıçtepe Indiana Üniversitesi-Bloomington’da sağlık (tıp/medikal) antropolojisi alanında doktora yapmaktadır. Tez araştırması, siyasi çalkalanmaların yoğun olduğu bölgelerde yaşayan kadınların üreme ve halk dilinde “kısırlık” olarak bilinen infertilite ile ilgili deneyimlerinin, Türkiye’nin değişen azınlık politikaları ve siyasi İslam’la nasıl ve ne derecede çakışıp çakışmadığına bakmaktadır. Bunu anlamak için, disiplinler arası bakış açısıyla, uzun süreli ve çok mekanlı (multi-sited) olan etnografik araştırma metotlarını kullanmaktadır. Görüşmelerini pek çok farklı sosyoekonomik gruba ait kadınlarla yaparak, çalışmanın merkezine Kürt kadınlarının deneyimleri almaktadır.  Tarihi temeli olan bu geniş ve kapsamlı sorunsalı, üremeye yardımcı teknolojileri (ÜYTE), tüp bebek uygulamaları ve bunlara dair düzenlemelerin sağladıkları mercek ile alarak incelenmek amaçlanmaktadır.

Araştırma içerisinde, üreme teknolojilerine kimlerin ulaşıp ulaşamadığı, ulaşım yollarının neler olduğu, kişilerin ulaşım yollarını nasıl pazarlık ettiği ve bu teknolojilerin günlük yaşamla demografik yapıyı nasıl şekillendirdiği gibi konular üzerine odaklanılmaktadır. Bunlar, devletin genel/değişen politikaları, ulus-devletin inşası ile üreme teknolojileri düzenlemeleri ile tamamen çakışmaktadır. Arzu edilen vatandaşlık kriterleri, üremeye yardımcı teknolojilerin kullanımını ve bu teknolojilere erişimi de belirliyor. Araştırmada ideal vatandaş kimdir, nasıl tanımlanıyor, ideal olarak belirlenenler kimlerdir; bu tanımda Kürt kadınları nerede duruyor ve üreme ile ilgili deneyimleri ideal olarak tanımlanan vatandaşlardan nasıl farklılaşıyor gibi sorular sorulmaktadır. Bu yolla, ortaya çıkan yeni aile yapıları, cinsiyet tanımlamaları nelerdir, ve bunlar ideal tanımlaması içerisinde nereye oturmaktadır konularına da ışık tutulmuş olmaktadır.

X

Send this to a friend